Son sigaram.

Aslında ilk sigaramdan ya da ikinciden ya da iki yüzüncüden pek bir farkı olmayan sigaram. Son sigaram. Dudaklarıma her götürüşümde, her söndürüşümde "Bu sondu." dediğim sigaram.
Ama biri bembeyaz bir Parliament uzattığında dilim "Yok, sağol." demeye varmıyor.
Elim beynimin kontrolü dışında uzanıyor, farkına bile varamadan yakıyor. Dudaklarım, özlemle dumanı içine çekiyor. Ciğerlerim gülümsüyor.
Bir arkadaşım şöyle bir şey söylemişti bana, hiç unutmam.
"Sigara bırakılmaz, sigaraya ara verilir."

- Başak Sungur.
   03.09.2013